FOTO´S VAN HET HUIS

CHOCOLATADA

Geen taxi die ons wilde brengen omdat de wegen door de hevige regen van de laatste paar nachten vrijwel onbegaanbaar was, en ik werd steeds onrustiger. Eindelijk was er een meneer gek genoeg, en ik twijfelde bij de bestrate weg al of zijn auto het zou halen, maar waardeerde zijn vastbeslotenheid. De weg was inderdaad een drama. Cochas Chico is alleen te bereiken via een weg vol gapende gaten, een half overstroomd stuk weg, en heel heel heel veel modder. We zaten maar 1 keer vast, maar de auto schommelde zo hevig heen en weer dat ik soms dacht dat we om zouden kiepen. Tenslotte reden we een verlaten veld op, en de moed zonk me in de schoenen. Een handvol kinderen, en geen mens van de gemeente bekennen. Natuurlijk was mijn cowardice nergens voor nodig, wanneer dringt het nu toch eens tot mijn botte hoofd door dat ik in freaking PERU ben? Na wat navraag bleek de gemeente nog niet gearriveerd, en twee prachtige dames hadden zich over wat pannen ontfermd. Langzaam, heel langzaam begon het vol te lopen. Het miezerde en mijn vrijwilligers wilden stiekem liever niet met de kinderen in de weer, maar de scout en het kind in mij kwamen boven en met uiteindelijk inderdaad zo´n 500 wonderschone kinderen deden we tikkertje, bulldog en andere stompzinnige spelletjes. Voor ik het wist was alles klaar en moest iedereen in de rij voor liefdadigheid. De moeders waren totaal verrast dat er ook kadoos voor hen waren, en bedankten ons zo uitgebreid dat ik me ietwat ongemakkelijk begon te voelen. Dit verergerde toen de meneer van de microfoon maar bleef herhalen dat ze Muchas Manos bijzonder dankbaar moesten zijn, en de verplichte foto´s van de gemeente deden de laatste duit in het zakje. Wat een vreselijke mensen die zich als een God bewogen over het terrein om de ´arme´ mensen te helpen. Poserend deden ze wat ieder normaal mens zou doen, maar buiten het oog van de camera behandelden ze de mensen alsof ze vies en minderwaardig zijn.

We kwamen wat mensen tegen met zo´n truck met laadklep, dus een gedeelte van de route werd na wat vriendelijk glimlachen op bijzonder coole manier afgelegd.

Uitgeput, maar zeer voldaan, kwamen we thuis, en konden we genieten van een luie siesta!

UPDATE

Onderhand weer eens tijd voor een update... Dus, de kerstmarkt in Breda was een groot succes. Er is ruim 700 euro verdient door de stralende dames Elly, Agnes, Sientje, Annet en Ghislaine! Onze dank is groot!






Iedere woensdag kun je op de Kortenaerlaan 39 te Breda tweedehands en Peruaanse spullen kopen. Er is altijd ruimte voor meer, dus als je spullen weg wilt doen na een grote schoonmaak, breng ze naar dit adres, en loop dan tegelijkertijd even door het huis om de waar te bewonderen en wellicht wat nieuws aan te schaffen.


Het nieuwe huis in Peru bevalt bijzonder goed! Op de foto´s moet je nog even wachten, aangezien de camera buiten gebruik is. We zijn er druk bezig met allerlei nieuwe projecten. Er gaan wat dames breien en de producten zijn te krijgen in de genoemde winkel, of je houdt de site in de gaten en besteld direct wat. Alpaca bijvoorbeeld is prachtig materiaal, en wie wil er niet een handgebreide, unieke en wonderschone sjaal, muts of trui van dit typisch Peruaanse dier?

Aanstaande zaterdag gaan we samen met de gemeente El Tambo naar Cochas Chico. Dit is een arm dorp in de omgeving van Huancayo. Met Kerst groeien de harten van de Peruanen en daarom worden er overal CHOCOLATADAS georganiseerd. Wij doen dit voor de vrouwen in het dorp, en de gemeente neemt de kinderen voor haar rekening. Stel je enorme pannen voor met melk en gesmolten chocolade, paneton (een Peruaans zoet brood met geconfiteerde vruchten), en natuurlijk kleine kadootjes voor iedereen. Muchas Manos levert ook clowns en een heus animatieteam om de kinderen en vrouwen bezig te houden terwijl ze wachten tot de melk kookt. Dat gaat namelijk vrij langzaam op een houtvuur...

In januari en februari hebben we een paar projecten waar we erg enthousiast over zijn! We hebben subsidie gekregen voor het LIBROS ROCK project, dus we gaan voorlezen in arme gezinnen om de relatie tussen moeder en kind te verbeteren, en tegelijkertijd inventariseren hoeveel vrouwen analfabeet zijn. Het LIBROS ROCK project wordt geintegreerd in het PUEBLOS project. Iedere maand wordt er een dorp uitgekozen waar eens per week een gratis en gezond ontbijt gaan uitdelen. Het belang van een goed ontbijt wordt uitgelegd, en we organiseren workshops over tanden poetsen, sexuele voorlichting, voorlezen, persoonlijke hygiene, en manieren om geld te verdienen met recycling/breien ed. De studenten van de Universiteiten in Huancayo hebben vakantie in die maanden, en zij staan te trappelen om werkervaring op te doen, en de handen uit de mouwen te steken. Wederom hebben we allerlei dingen nodig zoals tandenborstels en pasta (en de roze pilletjes die de plak in je mond doen oplichten), dus vraag je tandarts om hulp, of stort wat geld zodat we het hier kunnen kopen. Condooms, presentatiemateriaal, boeken, maskers, breinaalden of creatieve ideeen, je kunt het zo gek niet bedenken of het is welkom!

Tenslotte is het naar de oppervlakte gekomen dat menig Peruaanse vrouw nog nooit een orgasme heeft gehad! De bedelbrieven om vibrators vliegen de computer uit, maar misschien heb jij een goed idee om hier aan te komen, of hoe we hier iets mee kunnen doen...

Dan rest mij niets iedereen een fantastische Kerst te wensen, en een bijzonder gelukkig nieuwjaar!