Muchas Manos de film

straatkunst in Lima

SAN FRAN

Hier zijn ze dan, wat kinderen van San Francisco de Asis!

Hoog tijd voor een update!

Het is alweer te lang geleden, en mijn welgemeende excuses daarvoor. Allereerst wil ik Sientje, Carla, Elly en hun mannen hartelijk bedanken voor het verkopen van rommel in de (aanvankelijk) stromende regen. Later klaarde het op, en is er weer veel geld verdiend voor Muchas Manos!

Ten tweede is afgelopen zondag de tweede opruimdag geweest, met een grotere opkomst dan de vorige keer, dus dat beloofd veel goeds voor de toekomst. Er was zelfs een meneer die spontaan de handen uit de mouwen stak, en ook zijn zoon verplichtte mee te helpen. Jammergenoeg was het stuk dat we de vorige keer al gekuist hadden, opnieuw als vuilstort gebruikt, en daardoor zonk de moed ons ietwat in de schoenen. We hebben nu foto´s, en een afspraak met beide burgemeesters gemaakt om dit te voorkomen. Het plan is ook ontstaan om met twee of drie ONG´s en de buurtvereniging vuilnisbakken aan te schaffen, als de gemeente liever haar geld uitgeeft aan andere zaken. Na twee uur zwoegen hebben we dit keer meer dan vijftig zakken gevuld met stinkende, rottende, natte, vieze, vuile, smerige troep, en voldaan konden we dus weer op huis aan. We hopen van harte dat we de volgende schoonmaakdag verder kunnen gaan waar we gebleven zijn!







Tot slot sta ik nu ongeveer een maand voor de klas in Occopilla. Je schrijft met krijtjes op zo´n ruw bord dat de lesstof van vorig jaar nog overgetrokken kan worden. Er is geen geld voor papier dus de toiletten hebben niet eens het gehate emmertje en het stinkt en is vies. Het stilstaande water om je handen en het toilet te wassen zit in grote tonnen en de deuren kunnen niet op slot, laat staan dat er een aparte wc is voor docenten. Maar de kinderen rennen net zo uitgelaten in het rond, en de docenten klagen niet eens in de privacy van de docentenkamer. We zijn begonnen met fruit en groenten, maar zijn nu al bij het luid benoemen en aanraken van de verschillende lichaamsdelen. We tekenen de kinderen op grote papieren, en zij kleuren en verven die, en schrijven de namen erbij; head, ears, bottom (zorgt steeds weer voor hilariteit), leg, bellybutton etc... Ik word af en toe knettergek van het lawaai dat de kinderen produceren, maar smelt ook telkens weer als ik zo´n hummeltje zie met zijn ontbijt nog aan zijn wangen, of zo´n wonderschoon meisje dat verlegen met haar vingers rond haar vlechtjes draait.
Liedjes en ideeen en spullen zijn nog steeds van harte welkom! Vergeet ons niet! Por Favor!