Kabbel de kabbel

Donderdag 29 Januari 2009 at 05:14 am Alweer een tijdje geleden, maar wederom goed nieuws voor MM. Tante Petra heeft niet alleen taarten gebakken en verkocht, maar ook het gasfornuis geadopteerd. Lang Leve tia Petra! Jos Deelen en zijn gezin dragen het onderwijs in alle vormen en maten een warm hart toe en adopteerden een koelkast! Lang Leve familia Deelen. Michael adopteerde de tafel, maar dat is nog even een verhaal apart. Kees was enorm blij met het ontwerp en de uitvoering van de tafel, maar yours truly is niet helemaal in haar nopjes. Er is een balk gebroken, er zit houtworm in de banken en het ziet er eerlijk gezegd naar uit dat de Peruaanse timmermannen misbruik hebben gemaakt van de goedgelovige Hollanders. We doen er natuurlijk alles aan dit onrecht te herstellen, maar hierover later meer... Intussen dus zeker ook Lang Leve tio Michael! En een blauwe maandag was ik strijkmeisje in Bloemendaal, en voor het geval ik de kunst van het strijken zou verleren, heeft tio Sjef een stijkplank geadopteerd voor MM. Dit stond niet eens op de lijst, dus hulde aan zijn creatieve brein, en Lang Leve tio Sjef! (Ik zal asap de foto´s maken en toesturen! Please be patient!)

De aanwezige vrijwilligers zijn aan het uitzoeken wat de ONG´s in Huancayo allemaal te bieden hebben, en aanvankelijk leek dat best veel. Inmiddels zijn ze een hoop afspraken en bezichtingen verder, en blijkt dat zeker de helft al jaren niet meer bestaat. Het schijnt erg moeilijk te zijn om de Peruanen aan je te binden, en het lijkt ons dus ook beter om eerst met georganiseerde avonden te beginnen, en gericht mensen uit te nodigen. Vrijblijvend is te vaag. We gaan morgen weer rond de tafel met het bestuur, wat intussen bestaat uit Angelica, Ruben, Emmily, en Bregje als schaduwlid. We gaan bedenken wat voor avonden we gedurende maart en april willen aanbieden en organiseren, en we gaan de balans opmaken van de geadopteerde spullen en wat we nog meer nodig denken te hebben. Stil zitten is er dus niet bij!

8 maart

Donderdag 29 Januari 2009 at 05:14 am De Internationale Vrouwendag van 8 maart lijkt ons een prachtige datum voor de officiele opening van Muchas Manos. De vrouwen en mannen hier staan inmiddels te trappelen om aan de slag te gaan, en dagelijks verschijnen er in het straatbeeld weer nieuwe mogelijkheden tot het verlenen van hulp. Gelukkig zien we ook onze beperkingen en gaan we beginnen met een aantal afgebakende projecten.  

Zelfverdediging bijvoorbeeld, maar ook een inloopspreekuur met dokter, vroedvrouw en psycholoog. We hebben een soort make-me-beautiful dag op het programma staan, en we gaan met de buurvrouwen (en mannen) de buurt opruimen.  

De dag zelf wordt een combinatie van Peruaans en Hollands feestelijk. Alle bezoekers mogen hun hand in de vingerverf dopen en een afdruk maken op een groot stuk behang. Hier schrijven ze hun dromen en wensen bij, en ter motivatie hangen we dat stuk behang aan de muur. Verder hebben we een speech van de directrice Angelica Bartra, en natuurlijk het lint wat doorgeknipt gaat worden. In Peru worden er geen boten gedoopt voor een behouden vaart, maar stichtingen bijvoorbeeld kunnen wel rekenen op zo´n symbolische start. 

Het blijft verbijsterend hoe minimaal de hulp hier is, want terwijl we wachten op de verplichte documenten, zitten we niet stil. Er zijn genoeg ONG´s, maar bij het bezoeken ervan blijkt meer dan de helft niet te bestaan. Het is een soort statussymbool om deel uit te maken van een stichting, maar er iets voor doen is vaak teveel gevraagd.  

Bovendien heeft de staat ook geen kaas gegeten van de socialistische zorg voor de medemens. Er zwerven mensen, al dan niet geestesziek, op straat, en zelfs aan voorlichting ontbreekt het aangezien veel mensen wijzen en staren en lachen als ze een halfontkleedde vrouw op straat zien. Een plek om deze vrouwen naar toe te brengen bestaat simpelweg niet. 

Het is pijnlijk, en tranen vloeien bijna dagelijks bij het zien van zoveel leed, maar we kunnen nu eenmaal niet het hele land helpen. We doen wat we kunnen, en we doen ons best!

VERKOCHT

Vrijdag 09 Januari 2009 at 4:27 pm Ook de waterfilter is intussen verkocht aan Myrrhe Oosterhaven voor 150 soles! Een extra bank is geadopteerd door Becky en Hans, en een stapel borden door Jasper van de Sande. Wees er snel bij als je nog iets wilt bemachtigen. Als toevoeging aan de lijst hebben we nu ook een gereedschapskist met inhoud (100 soles) in de aanbieding, en een telefoon (30 soles)!

adoptie artikelen vliegen de tent uit

Maandag 05 Januari 2009 at 12:44 am Het adopteren is een GROOT succes! Daarom kom ik nu met een soort van aanpaksplan. Stuur een mail naar Bregje, Sientje of stichtingmuchasmanos@yahoo.com, en schrijf daarin precies wat je wilt adopteren. Je krijgt een mail met foto van het artikel (met jouw naam of zelfs spreuk!) als het geld binnen is! Inmiddels hebben
de waterkoker (PIUS en CAROLINE)







het bestek (PIUS en CAROLINE)





een kleine houten bank (PIUS en CAROLINE)





een grote houten bank (IVO)





en vier kopjes (JASPER) 





(naast de wc-bril en deurbel) pleegouders gevonden! Ik zal zorgen dat het regelmatig zichtbaar is wat er al bezet is!
Bedankt voor de belangstelling! Doet een mens goed...

Meeting Muchas Manos

Vrijdag 02 Januari 2009 at 04:42 am

Een zeer GELUKKIG NIEUWJAAR voor allen! Moge de kredietcrisis snel voorbij zijn zodat jullie gulheid niet beloond wordt met rode cijfers!

Nieuwjaar was bijzonder bijzonder met maar liefst 5 Nederlanders in casa MM, al waren de Peruanen en hun gebruiken nog altijd in de meerderheid. We hebben onder de tafel twaalf druiven gegeten en twaalf wensen gedaan, we hebben al onze zakken vol gepropt met droge linzen en rijst, en onze gele onderbroek met veel enthousiasme binnenstebuiten gedragen. Op naar alle voorspoed en rijkdom die ons daarmee beloofd wordt....

Maar goed, op het verslag van de vergadering wachten jullie al een tijdje, en nu dus tussen de bedrijven door.

Direct vanaf het begin was iedereen vol met ideeen, en gelukkig ook niet bang om ze tegen de muur te smijten om te kijken wat zou blijven plakken. Het eerste punt dat aangedragen werd, was geweld. Voor het gemak van de Peruanen was de voertaal Spaans, maar ik kan tegenwoordig een aardig mondje spreken, dus begrijpen deed ik tot kippenvel op mijn armen toe. Vrouwen laten zich slaan omdat de mannen vet in de meerderheid zijn en voor de vechtster zo negen anderen hebben. Er is geen sexuele voorlichting en dus zijn de vrouwen geschokt door hun opzwellende buik en rondvliegende hormonen. Getraumatiseerd zelfs door de bevalling en het hummeltje waarmee ze bij God niet weten wat ze moeten doen. Ze eten slecht, gooien hun rotzooi op straat, en alsof dat allemaal niet genoeg is laten ze zichzelf vaak ook behandelen als vuil.

Maar de vrouwen op de vergadering dus NIET! Zij kunnen niet wachten hun handen uit de mouwen te steken en de bezem te halen door zelfbenoemde achterhaalde principes en ideeen. Ze hebben uiteindelijk vijf doelen opgeschreven, en ze zullen elkaar misschien overlappen, maar ze zijn ook allemaal belangrijk an sich!

1. Inloop (een plaats waar vrouwen hun problemen met elkaar kunnen delen en bespreken, elkaar schouders aan kunnen bieden of een hart onder de riem. Maar ook de aanwezigheid van professionals die hun met raad en daad te woord staan. Er wordt gedacht aan dietisten, dokters, tandartsen, psychologen, vroedvrouwen, zakenlieden...)
2. Zelfverdediging (in plaats van schreeuwen en gillen moeten de vrouwen leren zichzelf te verdedigen tegen idioten op straat, maar vooral tegen een man die teveel gedronken heeft en zijn frustraties op zijn zogenaamde geliefde wil afreageren)
3. Zelfvertrouwen (als de mannen hun vuisten eens in de broekzak laten vallen ze vaak terug op verbaal geweld. Ook na het baren van een kind is zelfvertrouwen of een positief zelfbeeld ver te zoeken. Een warme douche met zeep en schoongewassen kleren, een pedicure/manicure of wat gerommel met make-up, maar vooral oorverdovende complimenten kunnen helpen)
4. Educatie (een bord goed eten bestaat uit rijst, aardappel en een flink stuk kip, en de meeste ziektes hier komen voort uit dit soort maaltijden. Je kijkt je ogen uit op de markt met al het fruit en de groenten in de kleuren van de regenboog, maar op je bord moet je moeite doen een stukje groen te ontdekken en identificeren. Naast de schijf van vijf kunnen de vrouwen ook nog veel leren over het milieu. Wonen in zo´n mooi land en dan toch je afval laten vallen waar je op dat moment staat of loopt? En naast deze uitgebreid besproken onderwerpen kwamen ook simpele normen en waarden aan de orde. Jongens opvoeden zodat zij goede mannen worden met respect voor alle vrouwen en niet alleen hun moeder bijvoorbeeld. Of leren lezen en schrijven zodat er geen misbruik van je wordt gemaakt als je een of ander wurgcontract met een kruisje ondertekent.)
5. Informatie (een centraal punt waar je met al je uiteenlopende vragen terecht kunt is wenselijk. Waar kan ik een beurs krijgen om te gaan studeren? Waar kan ik heen voor een SOA test? Waar kan ik heen met mijn kinderen als ik zelf naar school moet? Waar kan ik heen als ik niet meer weet wat ik moet koken voor mijn kroost? Waar kan ik mijn afval kwijt als ik een feestje heb gegeven?....)

Er waren nog wel 100 zaken die de revu passeerden, maar we kunnen niet alles tegelijk, tenslotte. Het enthousiasme en de verontwaardiging van de vrouwen was aanstekelijk, en wij zijn er dus bijna klaar voor! Met al deze slimme en mooie Peruaanse vrouwen aan onze kant kan er niet veel meer fout gaan!